50 minuten keuze

Vanmorgen zat ik in de wachtkamer. Had een vroege afspraak om 08:30.

De wachttijd liep op, de wachtkamer werd voller. De afgelopen weken zit ik vaker als eerder in deze wachtkamer. En zo herken je mensen, voelt een wachtkamer voor nu even vertrouwd als de Albert Heijn.

En met dat we vanmorgen samen zaten te wachten, zien we hoe hard er gewerkt wordt door artsen en assistentes. Hoe spoedgevallen agenda’s doorkruisen.

Vanmorgen zette het mij stil bij hoe deze zorgverleners elke dag hun werk doen. Alles is voor een ieder even urgent, even belangrijk. De tijd in een uur blijft 60 minuten. En toch met een glimlach en aandacht aan je volgende patiënt beginnen terwijl je inmiddels 50 minuten uitloopt, dat heeft mijn respect. Ondertussen ontmoette ik een aardige mevrouw, hadden we een klein gesprek.

 

Overgeven aan het moment. Laten wat is. Wat je niet kunt veranderen is een feit. De keuze, de manier waarop we er mee omgaan, daarvan was vanmorgen een mooi voorbeeld. 50 minuten heb ik gewacht voor een behandeling van 2 minuten, én ik mocht zoveel meer ontvangen.

Posted on 20 september 2018 in JOSAY schrijft

Back to Top