Category Archive for: JOSAY schrijft

Hoe zie je een ander?

Afgelopen week was ik een paar dagen aan zee. De eerste dag was het weer grijs, grauw en regen. Het was koud.In de nacht was het donker, alleen het schuim verlichtte de zee. De tweede dag scheen de zon. Een blauwe lucht afgewisseld met wolken. Ik fotografeer graag de zee. Thuis keek ik naar de…

Read More →

De boot van de gewonigheid

Een gewoon iemand is iemand die past in het sociale weefsel waarin heel veel variatie mag bestaan, zegt Dirk de Wachter tijdens het programma de wereld van Sophie. Daarover gaat inclusie. De vraag is wat past? Passen in diversiteit. Het goede ligt vaak dichterbij dan we denken. De gewone dingen. Het doet mij vandaag stil…

Read More →

waar je zelf controle over hebt

“De medepatiënten die we tegenkomen hebben elk hun eigen doolhof in de ggz. De één heeft ‘geluk’ en is binnen een half jaar onder de pannen, de ander wordt al meer dan een jaar van het kastje naar de muur gestuurd. En waar dat van afhangt? Misschien de daadkracht van je verwijzer, misschien je diagnose,…

Read More →

ver-antwoord leiderschap

  In een conflict of in een situatie waarin spanning heerst, kijken we vaak naar een ander. Wie doet hier wat? Heeft iemand verantwoordelijkheid genomen? Waar ligt de(!) verantwoordelijkheid? Heeft de organisatie wat moest gebeuren waar gemaakt? Ik wil geen lans breken dat er een organisatie geen verantwoordelijkheid heeft. Zeker niet. Maar als we een…

Read More →

de zin van het bestaan

Rond de zomer vroeg ik in het kader van de opleiding aan mensen, denk jij na over de zin van je leven, over de zin van je bestaan? Een te grote vraag die lastig te beantwoorden is. Want wie is in staat de zin van leven te benoemen, verwoorden? Ik zelf, zocht het ook in…

Read More →

de stervende zorgorganisatie

Er is nog adem met de vraag hoeveel tijd nog? Lange wachtlijsten, toenemende kosten, de vraag naar het resultaat van behandeling, tekort aan personeel, ons zorgsysteem slibt dicht. Maandag 22 oktober, Amsterdam Pakhuis de Zwijger. Een avond op het initiatief van schrijver en journalist Henk Blanken, parkinsonpatiënt met een grote kans op dementie. Wij zijn…

Read More →

Belcanto

Twee weken geleden volgde ik in Wenen een 2-daagse workshop toegepaste logotherapie Belcanto van Peter A. Leussink. En vanuit de wijsheid van het chinese spreekwoord, laat me iets ervaren en ik zal het begrijpen, besloot ik me over te geven aan deze leerervaring. Tenminste. Besluiten je over te geven. Met een duidelijke verwachting van gewenste…

Read More →

50 minuten keuze

Vanmorgen zat ik in de wachtkamer. Had een vroege afspraak om 08:30. De wachttijd liep op, de wachtkamer werd voller. De afgelopen weken zit ik vaker als eerder in deze wachtkamer. En zo herken je mensen, voelt een wachtkamer voor nu even vertrouwd als de Albert Heijn. En met dat we vanmorgen samen zaten te…

Read More →

je diepste naam

Noem mij bij mijn diepste naam, voor wie ik liefheb, wil ik heten. Je diepste naam. Het roept de vraag op welke betekenis een naam heeft voor mij, voor de ander, in een geheel. Wat ‘koosnamen’ zeggen over de relatie tussen de ander en mij? De vraag naar mijn diepste naam, voor wie ik liefheb,…

Read More →

Eenzaamheid

Eenzaamheid. Een paar maanden geleden las ik in het klooster het boek met de titel mag een mens eenzaam zijn? In de stilte van klooster Koningshoeven is het goed om een boek met deze inhoud te lezen. Wij leven daar binnen een groep, we zwijgen, delen met elkaar de getijden en de gebeden. En verder…

Read More →

Back to Top