Wij zijn verslaafd aan urgentie

Volgens Stephen Covey bestsellerauteur en managementgoeroe zijn wij verslaafd aan urgentie. In een interview geeft hij het advies: Beslis voortaan wat echt belangrijk voor je is. ‘Probeer de moed op te brengen om –nee- te zeggen tegen wat dringend is, maar niet belangrijk,’. Wij hebben de drang om gelijk te reageren op wat dringend is. Toegeven aan die neiging leidt volgens Covey vaak tot een adrenaline stoot. ‘Als we een crisis oplossen, voelen we ons nuttig en succesvol. Bovendien zijn we er goed in. We komen als een revolverheld op het toneel, gaan het probleem met getrokken pistolen te lijf en verdwijnen in de ondergaande zon als een held.’

Overwerkt
Covey is de eerste om toe te geven hoe moeilijk de urgentiedrang zich laat negeren. Dingen die voorrang behoeven, zijn immers vaak belangrijk voor iemand anders. In sommige gevallen is dat terecht: ‘Het halen van een deadline of het sussen van een ontevreden klant is zeker van belang. Maar bij nader inzien gaat het heel vaak om kleine dingetjes die zich als ongewenste interrupties aan ons opdringen. Telefoontjes die kunnen wachten, mensen die onverwacht binnenwippen om over hún problemen te praten. Dát zijn de dingen die ons uiteindelijk een gevoel van overwerktheid geven.

Urgent?
De oplossing geeft hij door te werken vanuit een tijdmanagement-matrix. Is het belangrijk of onbelangrijk en vanuit daar de keuze is het urgent of niet urgent. Het besef of iets belangrijk is en urgent wordt bepaald door de consequentie die volgt als we het niet doen. Onbelangrijk en ook urgent wordt gezien als de spontane onderbrekingen op de dag die belangrijk lijken te zijn maar het in feite niet zijn. Als je er niets mee doet heeft het geen consequentie. Een eenvoudig, helder en doeltreffende matrix.
Als we niets doen, is het gevolg een consequentie, welke gevolgd wordt door de vraag wie is daar verantwoordelijk voor?

Verantwoordelijkheid
Verantwoordelijkheden zijn vaak helder. Je hebt een functie, taak, rol en daaruit volgt je verantwoordelijkheid. Maar we voelen ons voor veel meer verantwoordelijk dan we in werkelijkheid zijn. Wat ons daarbij ‘helpt’ zijn onze eigen overtuigingen, ik noem er een paar

  • Het werk moet gedaan worden, dat doe je gewoon
  • Als ik het niet doe, doet niemand het
  • Pas als ik alles heb gedaan…
  • Als ik alles oppak is het niet mijn fout als het mis gaat

Overtuiging
De overtuigingen hebben te maken met onzekerheid over de gevolgen van onze keuzes maar ook met onze capaciteit om te kunnen verdragen. En als het werk niet gedaan wordt, wat gebeurt er dan?

Als jij het doet en niemand doet het, wat gebeurt er dan? Wat gebeurt er als jij niet alles doet ?
De gedachten en het gevoel maar ook het gedrag wat je bij dat bewustzijn laat zien geeft inzicht in het waarom op de manier waarop je omgaat met het nemen van (over) verantwoordelijkheid.

En vanuit dat inzicht ontstaat de mogelijkheid om keuzes te maken. Keuzes maken terwijl je verdraagt dat je je eigen overtuigingen er zijn, dat het gaat schuren als je overbodige overtuigingen los gaat laten.
Maar tegelijkertijd geeft dat bewustzijn wel een andere kijk op urgentie. En die verslaving, raar idee toch? Je doet toch gewoon wat er van je wordt gevraagd?

Foto: Stephen Covey

Posted on 25 mei 2015 in Blog

Back to Top